• Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Blijf leren – liefst met de boeken dicht

29 augustus 2017 Geen onderdeel van een categorie

Je bent nooit uitgeleerd. Maar dat wil niet zeggen dat je eindeloos met je neus in de boeken moet blijven hangen.

Als je een tiener bent, kun je nog in de veronderstelling verkeren dat leren onlosmakelijk aan school verbonden is en dat je klaar bent met leren als je je opleiding eenmaal hebt afgerond. Het is iets om naar uit te kijken: nooit meer toetsen, tentamens, examens of hoe die momenten ook heten waarop je wordt geacht je hoofd vol verse kennis op het hakblok te leggen – want zo kan het voelen.

Tieners hebben het mis. En dat zullen ze al bij hun eerste schreden op de arbeidsmarkt ontdekken, of ze nu ergens in loondienst gaan werken of voor zichzelf beginnen. Wat ze in de school- c.q. collegebanken hebben opgepikt, vormt de basis. Niets meer maar ook niets minder dan dat. Hun specifieke werksituatie vraagt om specifieke kennis en daarnaast vragen ontwikkelingen erom bij te blijven. Kortom, een mens is nooit uitgeleerd.

Architect Francine Houben is een voorbeeld van een werkgever die het belang van permanent leren onderschrijft en daaraan handen en voeten probeert te geven binnen haar bedrijf, Mecanoo. Zo wordt er op het hoofdkantoor in Delft elke drie weken op vrijdag een lunch & learn georganiseerd, waarbij iemand uit het bedrijf iets over een project deelt of waarbij iemand van buiten iets komt vertellen. “Ik beschouw dit bedrijf als een campus. Ik wil een permanent lerende organisatie vormen. Als je niet uitkijkt, zijn al die mecanoos achter hun computer alleen nog maar druk-druk-druk met hun eigen projecten en weten ze niet meer met welke andere projecten wij als bureau bezig zijn en wat er op straat gebeurt.”

Gelukkig zijn er meer manieren om kennis op te doen dan alleen de schoolse manier, die met de neus in de boeken, zoals zo’n lunch & learn. Sterker nog, volgens Charles Jennings leren we op de werkplek vooral in de praktijk, door te doen. Hij ontwikkelde het 70:20:10-model.

  • 70 procent leren we door ervaring op te doen.
  • 20 procent leren we van anderen, bijvoorbeeld via coaching of doordat we feedback krijgen.
  • 10 procent leren we op de formele manier, dus bijvoorbeeld tijdens cursussen en trainingen.

Nu hebben sommige mensen een hekel aan leren, maar vaak gaat het dan om de derde categorie, waarbij je in een klasje zit en moet stampen. Logisch dat deze methode geen groot enthousiasme oproept, want ze is bijzonder inefficiënt. Wanneer we niet onmiddellijk met het geleerde aan de slag gaan, vergeten we binnen de kortste keren de helft van wat we hebben geleerd. Veel moeite voor weinig rendement dus.

Maar wie heeft er nu een uitgesproken hekel aan de andere twee methoden? Tips van een ervaren collega zijn bij iedereen toch van harte welkom? En via trial-and-error een computerprogramma onder de knie krijgen werkt nog altijd het beste. Leren is doen, leren is luisteren, en soms, heel soms betekent leren toch in de boeken duiken.

Charles Jennings legt zelf even uit hoe het zit met de 70:20:10-methode.

Verwerking / Oproep:

Bedenk allemaal iets wat je het afgelopen tijd werkgerelateerd hebt geleerd en deel dat met elkaar. Dat mogen grote dingen zijn, maar ook kleine. Inventariseer in welke categorie het geleerde valt: de categorie van de praktijk, die van de collega’s of die van het formele leren.

DOWNLOADS (voor op de beamer):

Download in 16:9 formaat

Download in 4:3 formaat

‘Hoe kunnen we jullie helpen om betere besluiten te nemen? Die vraag staat centraal bij OurMeeting. Elke dag opnieuw. Blijf op de hoogte! Meld je aan voor onze updates.

Rob Bosveld

Marketeer

  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

geen spam | eenvoudig afmelden

Benieuwd wat papierloos vergaderen je kan besparen? Bereken je besparing